La Bèstia

La Bèstia hendilhèt e redoblèt d'esfòrçes. Sas batas martelejavan amb furor lo sòl que sagnava sur son passatge. Son crit faguèt tremolar la forèst que semblèt s'acrochonir sur èla. Los arbres se terniguèron, lo lum baissèt considerablament, tot esser vivant avia desertat. Demorava sonque aquèl pobre caluc que galaupava. Galaupava a en perdre l'alen, galaupava per salvar sa vida. Mas fasià longtemps que galaupava e sas fòrças flaquissavan. Tridolèt qu'ora sentiguèt l'agach de la Bèstia sus son esquina. Èra la fin per el. Mas contunhèt a galaupar. Al luènh, un miracle inatendut. Un infim lusor d'espèr dins tota aquèsta obscuritat. La sortida. Alara, animat per l'envèj de vivre , lo darrièr subbre-saut de fòrças lo menèt a accelerar. Sos palmons lo cremava. Sas cambas menaçavan de se rompre. Mas contunhèt. La Bèstia, coma se avia sentit aquèla energia nòva que rajava dins las venas del pòbre òme, butèt mai fòrt  sus sos flanc, mai lèu. Mai que mai, demorava sonque que qualques mètres.. Encara un pauc.. Lo buf cremat e pudent de la creatura se faguèt dolorosament sentir dins la nuca de l'òme. Mas se tornava pas. Al contrari, sautèt los darrièrs pas que lo copava de la vida, al risc de se rompre lo còl. E tot foguèt acabat.

Es la negra nuèit sus la plana denudada. Un sal lop monta tot doçamanet per pas dereveilhar lo nivol que se passeja. Demòra dins l'aire un estranh odor de cese poirits. Sul còp, BANG ! L'aucèl tanlèu tombat es devorat pel sal lop. Los òs se rompon, la sanc cola. Es un silenci de mòrt qu'es sus la plana. Puèi la vida torna prendre son cors coma se pas res avia agut. Es coma aquò la vida. Lo temps passa sens pas res esperar. Lo pol que porta un casco de fotbolaire american canta las lausenjas del novel jorn.

Un article sus..

Aquèl eròi es carrat, jaune amb una braga castanha, de caucetas blancas e de cauçaduras nègras. Viva jos la mar, dins un ananàs gigantassa e trabalha dins un restorant coma cosinièr que fa de pastis de cranc. Coma animal de companhia a un cagaròlassa que se sona Garry e son melhor amic se sona Patrick ( es une estèla de mar pas tròp intelligent ). A un vesin qu'es pas pro gentilh que se sona Carlos ; es un calmar que joga de la flauta. Aquèl eròi aima caçar las carnmarinas, faire de bullas, manjar de glaças e a totjorn pas capitat l'espròba per aveire la veitura legalament. Podèm dire qu'es un nèci. Alara, sabetz quin es aquèl eròi ?

                                               
                                                            Es Bob l'Esponga Carrada !

L'istòria del ..

Un jorn, un capèl. Anèt passejar al riu. Faisià bèl temps alara demorèt longtemps a escotar los aucèls, gaitar los peisses, comptar los cagaròls. Mangèt un pauc d'èrba fresca et trapèt qu'èra fòrça bona. Alara contunhèt e mangèt tamben las fuèlhs dels arbres. Fins que iavià pas mai de fuèlhs sus los arbres o d'èrba. Alara, beugèt l'aiga del riu pere que avià fòrça set aqueste capèl. Mais daissèt un pauc d'aiga per los peisses, perque aimava los veire jogar. Se pausèt  sus la terra e s'endormirguèt. Lo ser faisià frech alara s'es desrevelhat puèi tornèt dintrar encò d'el. Lo lendeman de matin, tornèt passejar al riu. Mas la vida era partida. Se pausèt sul còp e plorèt. Fòrça fòrt e longtemps. Talament que los arbres torneron butar et la vida tornèt prendre.

E crik e crak, lo conte es acabat.

Recèpta d'un conte de fade ( praticament ) perfièch

 Ingredients :

-un cuilhèr de " Un còp èra "
-100 gramas de eròi que ven totjorn al bon moment
-5 kg de princessa que pòt pas res faire ( ha! se! cridar e plorar )
-65 kg d'amor omnipresent e incondicionala
-1 tassa a cafè d'un mond ont tot va plan e ont los gens sont totes gentils
-50 g de gentils que an pas res de far, sonque balhar lors vidas al eròi ( sens garantida de contra remborsament ! )
-1L de peripecias que ne son pas vertadièrament dificila
-una peçigada de " venguèron uros"

Material :

- un grand plat
- cuilhèrs ( pichòtas e grandas )
- tassa mejana

...
La seguida la setmana que ven !

La coquèta sins savor

Un còp èra, una coquèta sins savor. Alara, partiguèt en quista de sa savor. Arrivèt alara a la dintrada del bòsc dels caramèls-mòls-que-pegan. Una vièlha chuquèta a la menta pas mai fresca li ditz : " se cercas ta savor, a la bona ora, siàs sul camin de la Montanha de burre". Aprèp aveire traversat lo bòsc sus aquèstes conselhs, la coquèta tomba sus los paluns de regalècias rescosas e pas gostòsas. Un pichonèt bonbon a la cerièsa li ditz : " se cercas ta savor, contunha ton dur labor, traparas la clau de ton bonur". Aprèp aveire traversat los paluns, amb calcas peripecia ( perde que los crocodiles citron-majofa-poma, n'i avia de pertot ), a la fin, arribèt a la Montanha de burre. Un boci de pastisson li ditz " se cercas ta savor, contunha de seguir ton còr e lèu auras ton onor ". Tanlèu dich, tanlèu fatch, la coquèta pugèt, pugèt, pugèt, malgrat l'orrible tempèsta de chocolat sèc. Arribèt al som, e trapèt un monge malva blanca que li ditz " Aici s'acaba ta quista , vaqui ta recompesa onèsti ". En effect, la savor de coquèta era la de totas las aventuras que avia traversat. Son viatge era l'object de sa quista era sa quista a l'encòp ! E dempuèi aqueste jorn, i a pas pus de coquèta sins savor.

E crik, e crak, lo conte es acabat.

L'extraterrèstre ròse

Un còp èra, un extraterrèstre ròse dins un mond blau. Se sentissià solet perde que pas deguns èra coma el, alara plorava sovent dins son arbre blau. Sa maire e son paire eran blau, alara, perque pas el?
"Perque soi ròse ? " demandava cada jorns, mas deguns respondià. Alara, es anat trapar lo solelh e aqueste ditz " Sabi pas, tot siàs totjorn estat blau, es coma aquò ".
Alara, l'extraterrèstre es anat trapar la luna que ditz " I a fòrça longtemps, talament que lo solelh se soven pas, lo mond era ròse. Puèi, un jorn es vengut blau. Es coma aquò.
-Pr'aquò, explica pas perque soi ròse ! "
Dins lo paìs, una extraterrèstra avià ausit parlar d'aqueste extraterrèstre ròse. Alara, lo lendeman de matin ...
-"Adiu !
-Oh ! Mas, siàs ròse tu tamben !
-Òc! Soi ròsa perde que pòrti l'espèr dels jorns melhors
-Mercé ! mercé per ta responsa !"
E los extraterrèstres s'en anèron ensems dins lo mond e aqueste es devengut , pauc a pauc, ròse.

E crik e crak, lo conte es acabat.